Trakai en een druilerige maandagavond

Dat we het niet al te laat hadden gemaakt zondagavond, kwam goed van pas de volgende ochtend. Na een ontbijt met pizza en een biertje vatten we het plan op om naar Trakai te gaan, per trein. De pizza's en biertjes lieten alleen een beetje op zich wachten waardoor we nog maar een kwartier hadden om de trein naar Trakai te halen. Tel daar de Litouwse vrouw van middelbare leeftijd die geen Engels sprak bij op en het eerste stressmomentje van de vakantie had plaatsgevonden! Gelukkig zijn we vorig jaar zo ontzettend afgestompt op de Balkan dat dit ons natuurlijk niet echt kon deren. Een halve minuut voor vertrek stapten we de lege trein in (een hele verademing na Jurmala!) en drie kwartier, tien verlopen industrieterreinen en twintig vale voorsteden verder stapten we uit in een inmiddels bewolkt Trakai. 

Aan het meer volgde een korte confrontatie met twee zwanen, maar na een boze blik van Ruben kozen deze het hazenpad (het echte verhaal: eigenlijk liep met name Ruben met een enorme boog om de zwanen heen). Aangekomen bij het kasteel lieten we ons verleiden door de lage entreeprijs en een stuk of wat mooie meisjes die naar binnen liepen. Slechte keus achteraf: het was best wel een flutkasteel. Je kon er overigens wel met een kruisboog schieten. En gek genoeg ook met een geweer.

Aan het water lagen echter wel roeibootjes en waterfietsen. Met onze zwembroeken nog aan en een graadje of 30 op de thermometer leek het ons wel een verfrissend idee om vanaf de waterfiets in het meer te duiken. Althans, ik zeg nu wel ons, maar Tim en Gerlo vonden een biertje drinken op een terras een beter idee. Waarom is altijd een raadsel gebleven, want de duik was heerlijk. De waterfiets (model Sovjet, bouwjaar 1920) bleek ook goed te fungeren als percussieinstrument, wat berwonderende blikken vanaf de kant opleverde. Sommige Russische toeristen maakten zelfs foto's van ons, die vier heerlijke jongens in hun blote bast.

Vervelend was wel dat de weergoden hadden besloten om het juist die namiddag eens lekker onstuimig te laten gaan onweren. Daar zaten we dan, een biertje in onze hand, een mooie serveerster waar we een praatje mee konden maken, en een lekker pasteitje. En we konden niet weg. Best vervelend! Toen de tent sloot om vijf uur, waren we de enige mensen in de hele omgeving van het kasteel en het regende de spreekwoordelijke pijpenstelen. Er bleek niet echt meer een trein terug te gaan, dus namen we de bus.

Over de avond kan ik ook nog wel een boek volschrijven, dus wordt wederom vervolgd!

Reacties 2

Lisette 31-07-2012 19:39

Prima hoor jullie vermaken je wel

Gert Jan Borghuis 03-08-2012 20:05

Zo te lezen vermaken jullie je prima!
Veel plezier nog!
Hartelijke groeten vanuit Frankrijk!

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Hier overnachten wij

Hostelgate, Vilnius

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer